Kolejne spotkanie z muzyką mistrzów, stało się okazją do wysłuchania trzech wyjątkowych dzieł epoki baroku. Dzieła te są wszystkim doskonale znane, gdyż ich melodie towarzyszą wielu różnym wydarzeniom i publikacjom. Są to jednak utwory, których słuchanie nie nudzi się prawie nigdy, a zebranie i wysłuchanie ich razem to już naprawdę muzyczna gratka.

Pierwszym z trójki wspaniałych jest „Adagio g-moll” Tomaso Albinoniego. Kompozytor ten jest jednym z największych kompozytorów włoskich późnego baroku, będącym autorem niezliczonych ilości koncertów i sonat, lecz w świadomości ludzkiej funkcjonujący właśnie wyłącznie jako autor „Adagia g-moll”. Samo słowo „adagio”, stanowiące tu nazwę utworu oznacza z języka włoskiego „wolno” i doskonale oddaje charakter tego utworu, którego często określa się najsmutniejszym dziełem muzyki klasycznej.

Drugą muzyczną perłą naszej audycji jest „Aria na strunie G” pochodząca z „3 Suity orkiestrowej D-dur” Jana Sebastiana Bacha.  Dzieło to przerabiano na wszelkie możliwe instrumenty: organy, kwartety i tria smyczkowe, trąbkę, saksofon, a nawet na gitarę klasyczną. Jest również wszechobecne w filach, reklamach, a nawet grach komputerowych.

Ostatnim wspaniałym utworem baroku, jaki wybrzmiewa w tej audycji, jest „Kanon D-dur” Johanna Pachelbela. Historia nie potraktowała początkowo tego utworu poważnie, gdyż na kilka stuleci zaginął, a opublikowany został dopiero w 1919 roku. To także kolejny z utworów, które bardzo często słyszymy na uroczystościach ślubnych. W oryginale utwór ten napisany został na troje skrzypiec i bas, który realizuje się dzisiaj na takich instrumentach jak organy, kontrabas czy wiolonczela. Z racji wielkiej popularności tego utworu istnieje również wiele innych jego opracowań instrumentalnych.

Pozostałe audycje z cyklu „Muzyka mistrzów”: