WARSZAWA: Konferencja przed Dniem Życia Konsekrowanego
2 lutego obchodzimy Dzień Życia Konsekrowanego. Patrząc na osoby konsekrowane, dziękujemy Bogu za ich codzienną posługę.
31 stycznia w Sekretariacie Konferencji Episkopatu Polski w Warszawie odbyła się konferencja prasowa pt. „Czy osoby konsekrowane są jeszcze potrzebne?”, z udziałem przedstawicieli przedstawicieli zgromadzeń zakonnych i Instytutów Świeckich Życia Konsekrowanego.
Bp Jacek Kiciński, przewodniczący Komisji KEP ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego, mówił podczas spotkania, że „bycie zakonnikiem to niesamowita przygoda bycia z Panem Bogiem i drugim człowiekiem.
– Nie ma Kościoła bez życia zakonnego i nie ma życia zakonnego bez Kościoła. Życie zakonne, jak mówi papież Franciszek, to najbardziej radykalna forma naśladowania Jezusa Chrystusa. To żywa pamiątka obecności Jezusa Chrystusa – mówił bp Kiciński.
Wśród uczestników konferencji obecny był m.in. o. Mykhailo Romaniv OP, z Centrum św. Marcina de Porres w Fastowie na Ukrainie. Zwrócił on uwagę na fakt, że to co jest obecnie najważniejsze dla mieszkańców Ukrainy, to towarzyszenie im na miejscu.
– Od pierwszego dnia wojny zaczęliśmy przyjmować uchodźców i wszystkich, którzy potrzebowali naszej pomocy. Nie zostawialiśmy ludzi, staraliśmy się być obok – podkreślił. – Nie dalibyśmy rady bez Kościoła bez Polsce, bez pomocy z Polski. Za wszelką pomoc, dobroć, za to, że jesteście z nami, bardzo dziękujemy – zaznaczył o. Romaniv.
O. Eric Hounaké SVD, misjonarz z Togo posługujący od 15 lat w Warszawie, podkreślił, że także obecność misjonarzy w krajach misyjnych jest wielkim świadectwem.
– Posłannictwo życia zakonnego jest do dzisiaj aktualne w krajach Afryki, szczególnie w Togo, gdzie misjonarze i zakonnicy zajmują się głoszeniem i całym rozwojem człowieka: szkolnictwem, służbą zdrowia, aby ludzie mogli żyć godnie i służyć Panu Bogu – zaznaczył. Przyznał, że osoby konsekrowane są bardzo potrzebne w krajach misyjnych. – Cieszy to, że nadal są powołania misyjne, powołania miejscowe, a to oznacza, że świadectwo misyjne pociąga – zauważył.
Gościem konferencji prasowej przed Dniem Życia Konsekrowanego był także o. Bartymeusz Kędzior, który w Leżajsku prowadzi Franciszkański Ośrodek Kultury. Zakonnik ukazał w swoim wystąpieniu wspólne działanie z ludźmi i dla ludzi.
– Oferta skierowana jest do najmłodszych – dotarcie do dzieci z Dobrą Nowiną przez odkrywanie pasji i talentów; Festiwal Kultury Chrześcijańskiej – najprawdopodobniej największy festiwal kultury chrześcijańskiej w Polsce; Akademia filozofii i teologii dla dorosłych – comiesięczne spotkania z wybitnymi filozofami i teologami; kawiarenka – miejsce spotkań; różnorakie warsztaty i kursy – mówił. – Dla mnie największa radość to ludzie, którzy tworzą ten Ośrodek. Udało nam się zbudować żywy Kościół, który łączy osoby konsekrowane z osobami świeckimi. W Ośrodku zbieramy się w kilkadziesiąt osób, by tworzyć wspólne dzieło – podkreślił o. Bartymeusz.
Dzień Życia Konsekrowanego to nie tylko święto sióstr i braci zakonnych. Dorota Franków, przedstawicielka Instytutów Świeckich Życia Konsekrowanego, zwróciła uwagę, że początek Instytutów sięga stu lat wstecz.
– Jest to wspólnota mocno zakorzeniająca się w Kościele, która łączy świeckość i konsekrację. Konsekracja jest ta sama jak w zakonie, ale ma inną formę, przybiera formę życia świeckiego – podkreśliła Dorota Franków.
Światowy Dzień Życia Konsekrowanego został ustanowiony przez papieża Jana Pawła II w 1997 r. Przypada on corocznie 2 lutego, w święto Ofiarowania Pańskiego. W tym roku obchodzimy go już 27 raz.