Plac Katedralny 4a · 37-700 Przemyśl · tel. 16 678 66 94 · fax. 16 678 26 74 · kuria@przemyska.pl

Refleksje


Małe kroki w Roku Wiary w kierunku liturgicznego wtajemniczenia Msza święta - dynamiczna przestrzeń ewangelizacyjna

Pastoralna i katechetyczna działalność Kościoła powinna prowadzić adresatów eklezjalnej posługi do rozumnego i godnego uczestniczenia we Mszy świętej, wszak poprzez słowa, gesty i znaki występujące w Liturgii, urzeczywistnia się owo przedziwne spotkanie człowieka z Bogiem, we wspólnocie Kościoła. Eucharystia jest "źródłem i szczytem" życia i misji Kościoła (KK 11). Dlatego istnieje dzisiaj pilna potrzeba otwierania ludziom oczu na rzeczywistość Liturgii. Msza św. jako wydarzenie wiary musi przyjmować dzisiaj wymiar ewangelizacyjny, między innymi przez świadectwo jej uczestników. Tym bardziej, że na niedzielnej Mszy św. pojawia się coraz więcej takich katolików, którzy nie identyfikują się z Kościołem i nie wierzą w to co mówi Chrystus w Kościele i przez Kościół. Owszem, przychodzą jeszcze na Mszę św. ale raczej z obowiązku, słabo wewnętrznie umotywowanego, bądź przyprowadzeni są siłą tradycji lub presją środowiska. Coraz częściej słyszy się, zwłaszcza z ust młodzieży, że Msza św. jest nudna, że ciągle to samo i tak samo. Spotkać się można i z takimi głosami, że jedynym znakiem odnowionej liturgii jest język polski i ołtarz odwrócony twarzą do ludzi, który i tak dzieli uczestników Mszy św. na aktorów i widzów. Powyższe spostrzeżenia - z którymi nie można się nie zgodzić - powinny inspirować do działań na rzecz głębszego wtajemniczenia w Liturgię, która uobecnia misterium męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa. To Zmartwychwstały Pan przez słowa, gesty i znaki ewangelizuje uczestniczących w Liturgii. To On domaga się, aby ludzie wiary tak zaangażowali się w akcję liturgiczną, by zrodzili pragnienie Eucharystii i doświadczenie Kościoła u ludzi "stojących z boku" (Mają usta, ale nie mówią; oczy mają, ale nie widzą. Mają uszy, ale nie słyszą; nozdrza mają, ale nie czują zapachu? Ps. 115, 5-6).

Ojciec Święty Benedykt XVI jeszcze jako Kardynał Joseph Ratzinger we wstępie do polskiego wydania swojej książki pt. "Duch liturgii" (Poznań 2002) pisze między innymi tak: "Nie należy wyłącznie zgłębiać rubryk (czyli wydrukowanych w mszale na czerwono prawnych rozporządzeń dotyczących przebiegu ceremonii liturgicznej), lecz przede wszystkim trzeba słuchać tego, co mówią "nigryki" - słuchać wezwania zawartego w tym, co wydrukowane na czarno, co zawierają teksty i znaki. Dlatego za zasadniczy program reformy soborowej można uznać owo przejście od rubryk do nigryk, od skupienia się na przestrzeganiu porządku zewnętrznego do właściwego sprawowania liturgii zgodnego z jej wewnętrznym wezwaniem". Rok Wiary, który z woli Ojca Świętego Benedykta XVI rozpoczął się 11 października 2012 roku, stwarza dobrą okoliczność, by podjąć wysiłek przejścia od skupienia się na przestrzeganiu porządku zewnętrznego do właściwego sprawowania liturgii zgodnego z jej wewnętrznym wezwaniem. Systematyczny wysiłek w tym kierunku może zaowocować tym, że Msza św. stanie się dynamiczną przestrzenią ewangelizacyjną, a - jak wiemy - ewangelizacja jest skuteczną alternatywą dla postępującej laicyzacji i desakralizacji życia. Z powyższej refleksji rodzą się konkretne propozycje - małe kroki w Roku Wiary w kierunku wtajemniczenia liturgicznego: 1. "Szkoła śpiewu" - kwadrans przed każdą niedzielną Mszą św. - utrwalenie pieśni tradycyjnych i nauka pieśni "współczesnych", którymi modli się młodzież (roztropna fuzja) z formacją w kierunku uświadomienia gromadzącym się na liturgię, że śpiew nie jest dodatkiem do Mszy św., ale jest modlitwą, w myśl zasady "kto dobrze śpiewa ten dwa razy się modli" - to "dobrze' w znaczeniu, że chodzi nie tylko o poprawne zaśpiewanie pieśni "nutka po nutce", ale również w znaczeniu usposobienia serca? (Z mego serca płynie piękne słowo, pieśń moją śpiewam królowi - Psalm 45). Dobrym podręcznikiem dla szkoły śpiewu może być nowy śpiewnik Diakonii Muzycznej pt. Śpiewaj Panu nową pieśń.

2. Komentarz do znaku czy gestu liturgicznego - tuż po szkole śpiewu, a przed pieśnią na wejście wprowadzić dobry komentarz wyjaśniający znaczenie konkretnego gestu czy znaku, pielęgnowanego potem w czasie Mszy świętej. 3. Przywrócić momenty ciszy, a raczej chwile milczenia we Mszy świętej wg. wskazań Ogólnego Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego w którym czytamy m. in. "Należy także zachowywać w stosownym czasie sakralne milczenie jako część akcji liturgicznej. Natura milczenia uzależniona jest od momentu Mszy, w którym ono występuje. I tak w czasie aktu pokuty i po wezwaniu do modlitwy każdy skupia się w sobie; po czytaniu lub po homilii uczestnicy krótko rozważają to, co usłyszeli; po Komunii zaś w sercu swoim wielbią Boga i modlą się" OWMR 23 *

Wyżej wymienione małe kroki liturgicznego wtajemniczenia były - przez ostatnie trzy lata - systematycznie stawiane podczas akademickich Mszy świętych w Kościele Ojców Reformatów w Przemyślu i częściowo, podczas Przemyskiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę, w latach 2010, 2011 i 2012. Sygnały jakie otrzymujemy od uczestników tych liturgicznych zgromadzeń, potwierdzają słuszny kierunek małych kroków. Kwadrans szkoły przed Mszą św. był dla wielu z nich - jak mówią - umotywowaniem obecności w kościele, dobrym przygotowaniem (technicznym i duchowym) do Mszy św. i pomocą w bardziej świadomym uczestniczeniu w Eucharystii.

Ks. Tadeusz Biały - duszpasterz akademicki

* O milczeniu podczas Mszy świętej czytamy także w innych punktach Ogólnego Wprowadzenia do Mszału Rzymskiego oraz we Wprowadzeniu Liturgiczno-Pastoralnym do Lekcjonarza Mszalnego:

OWMR 47: ,,W czasie modlitwy powszechnej zgromadzenie wyraża swe prośby "albo w formie wspólnej inwokacji po intencjach, albo też modląc się w milczeniu".

OWMR 56 f: ,,Kapłan cichą modlitwą przygotowuje się do owocnego przyjęcia Ciała i Krwi Chrystusa. To samo czynią wierni modląc się w ciszy''.

OWMR 56j: ,,Gdy się zakończy rozdzielenie Komunii, kapłan i wierni, stosownie do okoliczności, przez pewien czas modlą się w skupieniu. Całe zgromadzenie może również odśpiewać hymn, psalm lub inną pieśń uwielbienia''.

WPROWADZENIE LITURGICZNO-PASTORALNE DO LEKCJONARZA MSZALNEGO 28: ,,Liturgia słowa winna być tak sprawowana, aby sprzyjała medytacji; trzeba więc starannie unikać wszelkiego pośpiechu, który by utrudniał skupienie. Dialog między Bogiem i ludźmi, odbywający się pod natchnieniem Ducha Świętego, wymaga krótkich chwil ciszy, dostosowanych do potrzeb zgromadzenia, aby wierni mogli przyjąć do serc słowo Boże i przygotować na nie odpowiedź przez modlitwę. Owe chwile ciszy w liturgii słowa można z pożytkiem zachować na przykład przed rozpoczęciem samej liturgii słowa, po pierwszym i drugim czytaniu, wreszcie po homilii''.


znalezionych: 99
« cofnij -   1  2  3  4  5  6  7  8  9  10  11   - wcześniejsze »

© 2005-2014 Kuria Metropolitalna w Przemyślu